Get Adobe Flash player

Manuskrypt Voynicha (od 11R do 16V)

21.

manuscrito023

11R

11R – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F11r.jpg

Przełom II i I tysiąclecia p.n.e. – Judaizm, Jerozolima.

Korzeń: Trzy korzenie, splecione ze sobą, każdy „przychodzący” i „idący” w swoją drogę. W górnej części jakby odcięte. Liście: dwa listki zwisające, a zarazem zrośnięte u powały ogromnego bukietu. Kwiaty: jeden wielki i sprawiający wrażenie przepięknego i gęstego kwiatostanu.

Korzeń: po pierwsze: kojarzy się z menorą – symbolem religii judaistycznej. Odcięcie korzeni w górnej części wiele mówi o dramatycznych losach przedstawicieli tej religii – trwająca prawie dwa tysiące lat diaspora. Po drugie: trzy „przychodzące” i „idące” w swoją stronę korzenie – symbolizują trzy główne religie monoteistyczne: Judaizm, Chrześcijaństwo i Islam, które to religie, w niekiedy bardzo dramatyczny sposób, splotły swoje losy w jednym mieście (punkcie) – Jerozolimie. Liście: zwisające u powały bukietu kwiatów przełamują konwencję symboliki poszczególnych elementów poprzednich roślin ( korzeń, liście, kwiat). Tym razem te dwa listki stanowią ostatni – końcowy akord symboliki. Jest to zapowiedź nieodległej przyszłości. Kwiat: jako iż rzecz dotyczy Jerozolimy, to ten wspaniały bukiet symbolizuje całą dramatyczną historię tego miasta na przestrzeni kilku tysiącleci. Liście wyrastają bezpośrednio z tradycji „pierwszej” religii.

 22.

manuscrito024

11V

11V – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F11v.jpg

Przełom wieków – Chrześcijaństwo. Rzym.

Korzeń: solidnie rozgałęziony, kształtem przypomina ośmiornicę, z tym iż połowa z jego odnóg, dokładnie naprzemiennie co druga, jest obcięta. Liście: różnokolorowe: zielone, pomarańczowe, czerwone, brązowe, tworzące ogromny gąszcz kształtem przypominający tiarę – papieską koronę składającą się z trzech diademów. Kwiat: o tym, iż bezsprzecznie chodzi o tiarę przekonuje jej zwieńczenie – w kształcie krzyża.

Korzeń: obcięte odnogi symbolizują jakże dramatyczne początki tej religii. Dwie łodygi wyrastające z jednego korzenia – jest to informacja o schizmie między prawosławiem a rzymskim katolicyzmem. Liście: ich kształt jak i niesamowite kolory mówią same za siebie. Kwiat: kształt krzyża – najważniejszy symbol tej religii.

12R i 12V brak.

Starożytna Grecja.

Imperium Aleksandra Macedońskiego.

Ilustracje te zaginęły, z tego też powodu trudnym jest wydedukować czego mogły dotyczyć. Jednakże jeśliby trzymać się kontinuum czaso-historycznego a także logiki, to myślę że powinny dotyczyć tematyki związanej ze starożytną Grecją, (jeśli był Rzym, to nie sposób pominąć tak ważnej cywilizacji), a także tematyka związana z imperium Aleksandra Macedońskiego (jeśli poniżej prezentują się imperia, to nie można pominąć tego, jednego z największych).

 23.

manuscrito025

13R

13R – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F13r.jpg

Imperium rzymskie.

Korzeń: olbrzymich rozmiarów, przysadzisty niczym burak, w środku przestrzeń powstała z połączenia dwóch odnóży, góra większość łodyg obcięta. Liście: raczej spore postrzępione dwukolorowe. Kwiat: podobny w formie do korzenia – jakby wszystkie odnogi poobcinane.

Korzeń: jego kształt symbolizuje najdalszy zasięg imperium rzymskiego, zaś ta przestrzeń między odnóżami to Mare Nostrum (nasze morze), czyli Morze Śródziemne. Obcięte łodygi na szczycie korzenia informują, iż imperium to powstało dzięki bezwzględnym podbojom, na gruzach innych równie ciekawych ludów, kultur i cywilizacji. Liście: ich kształt a szczególnie tego po prawej stronie, kojarzy się z hełmem rzymskiego centuriona. Kwiat: koniec tego imperium był równie bezwzględny jak jego początki.

24.

manuscrito026

13V

13V – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F13v.jpg

Imperium perskie.

Korzeń: Raczej spory, w wieloma odnóżami. Liście: dwa ogromnie geste i różnokolorowe skupiska liści, rosnące na dwóch równie ogromnych łodygach. Kwiat: z lewej strony haczykowato zakończone owoce, z prawej podobne do poniżej usytuowanych, mniejsze już kłębowisko liści.

Korzeń: kształt jego haczykowatych odnóży nie pozostawia złudzeń, iż mamy do czynienia z półksiężycem – motywem często występującym w sztuce dekoratywnej krajów muzułmańskich, początkowo pod wpływem dynastii Sasanidów (224-651 n.e.). Liście: dwie łodygi informują o dwu kierunkach ekspansji tego imperium: wschodnim i zachodnim – szereg zwycięskich wojen z Rzymem. Kwiat: wyrastające z lewej strony, to tereny zachodniej części imperium, które w przyszłości (po upadku Sasanidów) opanuje Mahomet – Islam. Kwiaty po prawej stronie to wschodnia perska część imperium – zrozumiały jest zatem kształt i faktura tego elementu (Iran).

25.

manuscrito027

14R

14R – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F14r.jpg

Hunowie. Imperium Mongołów.

Korzeń: Bardzo nietypowy, kształtem przypominający węża. Szczyt korzenia obcięty. Liście: nietypowości ciąg dalszy – liście w kształcie strzał wystających z kołczana – dwa poziomy. Poniżej ich ilość jest większa od tych na górze. Kwiat: w stosunku do całej rośliny bardzo skromny jeden czerwony kwiatek wyrastający z czarnego pąka.

Korzeń: jego nietypowość jest zrozumiała jeśli wziąć pod uwagę, iż rzecz dotyczy plemion koczowniczych zamieszkałych stepy Azji Środkowej – czyli spod chińskiego muru. Obcięty korzeń informuje o „nagłym” końcu ich krwiożerczych zapędów. Liście: skojarzenie z kołczanem bezdyskusyjne. Dwa poziomy.strzał to informacja o dwóch falach najazdów barbarzyńskich plemion. Pierwsza z roku ok. 370, która wywołała wielką wędrówkę ludów, co w konsekwencji przyczyniło się do upadku Cesarstwa Rzymskiego, druga to imperium Czyngis-Chana z XIII wieku. Kwiat: czarny pąk jest informacją o kłopotach Mongolii z czasów II wojny światowej – japońska inwazja. Kolorowy kwiatek – lud ten tak wiele wieków będący przyczynkiem kłopotów w końcu zakwitł – ucywilizował się.

26.

manuscrito028

14V

14V – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F14v.jpg

Cesarstwo Bizantyjskie.

Korzeń: sporych rozmiarów, koloru czerwonego, wszystkie jego odnogi poobcinane. Liście: dwa ogromne, zielone i postrzępione liście. Kwiat: kilka, bardzo wzorzyste, nieomal mozaikowe.

Korzeń: kształt a także kolor nawiązuje do flagi Cesarstwa Bizantyjskiego. Poobcinane wszystkie odnogi to informacja o tym, że cesarstwo te tak rozległe i tak stosunkowo długo trwające, nie przetrwało jednak próby czasu. (od Konstantyna I lub Teodozjusza I – IV wiek – do 1435 r.). Liście: nieprzypadkowo dwa ogromne niczym dwa płuca – europejska i bliskowschodnia część tego samego organizmu, którego zwornikiem – stolicą był Konstantynopol. Kwiat: skojarzenie z mozaiką jednoznacznie uwypukla główny styl, motyw dekoracyjny sztuki zdobniczej tego regionu.

27.

manuscrito029

15R

15R – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F15r.jpg

Państwo Franków.

Korzeń: koloru czerwonego, posiada dwie odnogi, bezpośrednio z niego wyrasta następny segment korzenia – koloru białego. Liście: ich kształt kojarzy się z liściem dębu szypułkowego. Potwierdzeniem tego są zwisające na końcach tych liści owoce o kształcie żołędzi. Łodyga stosunkowo solidna z dużą ilością gałązek. W górnej części łodygi kolejny owoc dębu, koloru raczej ciemnego – wyraźnie bez „kapelusika”. Dalej łodyga rozdziela się na dwie części – kielichy. Kwiat: Mimo iż z łodygi wyrastają dwa kielichy, to tylko z jednego wyrasta dość duży kwiat, przypominający kwitnący słonecznik.

Korzeń: dwie odnogi symbolizują genesis Państwa Franków, a sięga ono III wieku n.e. Powstali oni z wymieszania mniejszych plemion germańskich mieszkających nad dolnym Renem. Innym odłamem tych plemion byli Frankowie saliccy zamieszkujący na terenach w pobliżu Morza Północnego między Mozą a Skaldą, z których wywodzą się Merowingowie. Jeden segment wyrastający bezpośrednio z drugiego, to nic innego tylko poszczególne, następujące po sobie dynastie: najpierw Merowingowie, później Karolingowie. Posuwając się ku górze po tym symbolicznym wektorze czasu, widać rozkwit tego pierwszego europejskiego imperium. Kulminacyjnym momentem imperium była śmierć Karola Wielkiego, po której nastąpił jego rozpad na część zachodnią – Francja i część wschodnią Niemcy, czego egzemplifikacją są te dwa kielichy. Kwiat: jego umieszczenie w lewym kielichu symbolizuje Francję (część zachodnia), czego dowodem jest słonecznik – patrz Ludwik XIV – Król Słońce.

28.

manuscrito030

15V

15V – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F15v.jpg

Rozprzestrzenianie się Islamu.

Korzeń: cztery odnogi. Liście: cztery ogromne, zielone liście, wyrastają one z jednego miejsca na prostej, raczej długiej łodydze. Na jednym z tych liści dostrzec można coś co przypomina ziarenko kawy. Kwiat: z białego kielicha wystają dwa pręciki z czymś co przypomina koraliki.

Korzeń: świadczy o tym, iż Islam swoimi korzeniami sięga muzułmańskich (sasanidzkich) tradycji. Liście: cztery ogromne, symbolizują rozprzestrzenianie się tej religii na cztery strony ówczesnego świata, (półwysep arabski, Abasydzi, Fatymidzi, Almorawidzi, Kalifat Omajadów), zaś fakt iż wyrastają one z jednego punktu, to już cała problematyka związana z Mohametem i miejscem, w którym wszystko to się zaczęło (Mekka). Potwierdzeniem tego, że chodzi tu o arabską część świata jest właśnie symbol ziarenka kawy. Kwiat: biały kolor kielicha to symbol białych strojów muzułmańskich pielgrzymów. Pręciki, (niby koraliki) – to islamski różaniec składający się z 99 koralików.

29.

manuscrito031

16R

16R – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F16r.jpg

Wikingowie.

Korzeń: wiele przysadzistych odnóg, szczyt korzenia odcięty. Liście: wiele sporych, zielonych, gwieździście uformowanych liści. Kwiat: falujący kształt płatków. Kolory: biel, zieleń, czerwień.

Korzeń: jego opływowa forma, jak i brunatny kolor symbolizuje statki wikingów, dzięki którym mogli podbijać całą kontynentalną Europę. Obcięty szczyt korzenia panowanie wikingów nie trwało na szczęście zbyt długo. Liście: ich wielość i rozgwieżdżony kształt wiele mówi o agresywności najeźdźców. Kwiat: biel i czerwień falujących płatków przypominać ma żagle (zwinięte) nordyckich zdobywców.

30.

manuscrito032

16V

16V – (link)- http://voynich-ms.de/wiki/Bild:F16v.jpg

Słowianie.

Korzeń: jeden nawet spory, u szczytu obcięty. Liście: raczej nietypowe, ich fantazyjny kształt bardziej kojarzy się z kwiatem. Kolory: biel i czerwień. Kwiat: kształt równie oryginalny jak kwiato-liście. Jego kolory – biały i niebieski.

Korzeń: jego rozmiar symbolizuje znaczenie Słowian, którzy swoim zaistnieniem zmienili bieg historii w Europie wschodniej i południowo-wschodniej. Obcięty od szczytu korzeń informuje o tym, iż tereny skąd przybyli – Euroazja, była ich kolebką, z którą na zawsze już się pożegnali. Liście: te fantazyjne i nietypowe biało-czerwone kwiato-liście, do tej pory stanowią wyróżnik strojów ludowych większości narodów w Europie wschodniej, czego potwierdzeniem są barwy narodowe. Kwiat: nad całą rośliną góruje równie fantazyjny w formie kwiat, z tą jednak różnicą, iż jego barwy są nieco inne: jest biało-niebieski. Kwiat ten symbolizuje największy i jak się okaże, okazało, dominujący nad pozostałymi słowiańskimi kwiatami – naród rosyjski. Nota bene, niebieski kolor w połączeniu z białym i czerwonym można odnaleźć na flagach narodowych kilku innych słowiańskich państw.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
Przysłowia i sentencje

Jest coś wyższego w górze, które miesza zamiary śmiertelnych (co przeszkadza zamiarom śmiertelników).
Walerian Łukasiński
----------------------
Bo chociaż wszystko się dzieje według tego logosu zawsze, zawsze ludzie tego nie pojmują.
Heraklit
---------
Człowiek zmienia się stale i wciąż odnawia w niekończącym się ciągu, który nazywamy czasem.
Człowiek będzie musiał pojąć czas
i opanować go. Albowiem czas jest nasieniem wszechświata.
Mahabharata
---------------
Gdy wszyscy wiedzą, że coś jest niemożliwe, przychodzi ktoś, kto o tym nie wie, i on to robi.
Albert Einstein
----------------

Jak ten czas leci!
Wrzesień 2018
P W Ś C P S N
« Kwi    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
Visits
Weather condition