Get Adobe Flash player

Egipt – czyli Mężczyzna, część druga – podbrzusze

Abydos Święte Miasto. Największa nekropolia w Egipcie, wykorzystywana już 3100 lat p.n.e. Tutejsza świątynia Sethy I (1305 – 1290) z IX Dynastii, poświęcona bogowi podziemia Ozyrysowi, należy do najlepiej zachowanych budowli sakralnych w tym kraju. Syn faraona Ramzesa II , który również wzniósł tu świątynię, często uważa się go za biblijnego władcę Egiptu, przed którym Izraelici uciekli na pustynię. Równie imponująca jest dziwna świątynia, zwana Ozyrejonem, niegdyś uważana za grobowiec, bardzo tu czczonego Ozyrysa. Opowieści o jeszcze jednej budowli w pobliżu świątyni Sethy I potwierdziły się dopiero pod koniec XIX wieku, kiedy Margaret Murray znalazła ją poniżej, zasypaną piaskiem. Prace wykopaliskowe prowadził tu w 1912 roku prof. Naville. Zbudowana z potężnych „cyklopowych bloków”, przypomina świątynię stojącą u stup Sfinksa w Gizie.” cytaty: Colin Wilson, Miejsca święte i budowle sakralne świata.

To ostatnie zdanie definitywnie wyjaśnia znaczenie Sfinksa i stojącej u jego stup świątyni. Do tej świątyni podąża człowiek z rzeźby Sfinksa. Tą świątynią sprzed Sfinksa, podobną w swojej symbolice do świątyni w Abydos (Ozyrejon) – jest Ozyrys, którego znaczenie jest już znane. W poprzedniej części tego rozdziału, bardzo ważnym dla jego zrozumienia było rozmieszczenie poszczególnych piramid na planie rzeki Nil. Ta logiczna, w swoim wyrazie kolejność, została zachowana także i w pozostałych budowlach i świątyniach. Delta rzeki – symbolizuje głowę. Od Abydos, aż do pierwszej katarakty – rzeka swoim kształtem przypomina wszystkie najbardziej charakterystyczne dla mężczyzny części podbrzusza. Każde z tych części, wraz z odpowiadającymi im poszczególnymi świątyniami, będzie po kolei omówione. Abydos (Ozyrejon) – jest świątynią i siedzibą Ozyrysa. Leży ona na wysokości pępka Człowieka – Nilu. Wszystko się zgadza. Jesteśmy w symboliczny sposób połączeni pępowiną z naszym „poprzednikiem”, żyjącym na „poprzedniej” Ziemi. Jak już wspomniałem akuszerem jest Bóg – Stwórca. Ten ślad na brzuchu, jest symbolicznym „znakiem” przypominającym nam, iż nie jesteśmy pierwszym „pokoleniem” w tym wirującym kręgu życia i śmierci.

Dendera Świątynia Hathor. Powstała znacznie później, bo dopiero za czasów rzymskich (między 30 r. a 14 r. n.e.) i jest przedmiotem zażartych sporów. Poświęcona bogini nieba i płodności, żonie boga Horusa, stoi samotnie na skraju pustyni pomiędzy Luksorem a Abydos. Jak ustalili archeolodzy, budowlę wzniesiono na miejscu starszej świątyni, której wiek budzi kontrowersje. Możliwe, że oryginalną świątynię zbudowano w surowym, monumentalnym stylu Ozyrejonu z Abydos. Potężne kamienne bloki architrawów świadczą, że twórcy świątyni Hathor mogli się wzorować na stylu starszej budowli. Owiana mgłą tajemnicy, świątynia zdecydowanie przywodzi na myśl styl wcześniejszych grobowców dynastycznych. Niedawno odkryto, że do Dendery udawali się Egipcjanie w nadziei na cudowne uzdrowienie, tak jak dziś czynią to pielgrzymujący do Lourdes.”

Ogólnie rzecz ujmując bogini Hathor jest symbolem piękna Człowieka, które powinno być w każdym z nas. Gdyby przymioty bogini Hathor, czyli Miłość, Piękno i Zdrowie rozgościły się i zapanowały w naszych sercach – miłość, umyśle – piękno, ciałach – zdrowie, to o ileż „piękniejsze” i „bezproblemowe” byłoby nasze życie? Bogini Hathor wskazuje nam w jakim kierunku powinna zmierzać zmiana w naszych charakterach. Świątynia Hathor na mapie Egiptu znajduje się w miejscu, które potocznie nazywamy splotem słonecznym. Jest to największy z autonomicznych splotów nerwowych. O jego symbolicznym znaczeniu, świadczy odkryty w jednej z kaplic na dachu świątyni Ozyrysa, zegar słoneczny oraz zodiak składający się z dwóch nałożonych na siebie tarcz z konstelacjami gwiezdnymi. Ten słoneczny zegar jest symbolem splotu słonecznego, zaś zodiak symbolizuje różnorodność charakterów, co potwierdzają „naukowe” teorie „nawiedzonych” astrologów.

Luksor Wielka Świątynia Amona. Świątynia w Luksorze, podobnie jak ta w pobliskim Karnaku, leży na miejscu danych Teb w południowym Egipcie. Około 2160 r. p.n.e., kiedy Egipcjanie podbili okoliczne ziemie w Nubii, Etiopii i Libii, Teby przejęły od Memfis funkcję stolicy imperium. Wznoszone z rozmachem potężnie świątynie i pałace miały wywrzeć odpowiednie wrażenie na podbitych ludach. Dziś ruiny w Luksorze nazywa się jednym z największych na świecie muzeów pod gołym niebem. Świątynia była poświęcona bogowi płodności Amonowi, później uznanemu za króla bogów. Wznieśli ją w większości dwaj faraonowie, Amenhotep III (1391-1353 r. p.n.e.) i Ramzes II (1290- 1224 r. p.n.e.), a następnie rozbudowali Tutenchamon i Aleksander Wielki”

Trasa święta Opet

Luksor

„Liczące 260 m długości świątynia od frontu ozdobiona była sześcioma potężnymi posągami Ramzesa II. Wielu uczonych uważa ją za najważniejsze miejsce wykopalisk w Egipcie i niewątpliwie należy do miejsc najpiękniejszych. Egipskie świątynie nie były miejscami kultu dla wszystkich; oprócz kapłanów mogli do nich wchodzić tylko nieliczni. Wnętrza, w których faraonowie i kapłani kontaktowali się z bogami, kryły święte tajemnice. W Tebach, jak się przypuszcza, miały one charakter głównie seksualny, według mitologii egipskiej świat powstał bowiem w akcie masturbacji, a świątynia była poświęcona Amonowi, bogowi płodności, przedstawionemu z członkiem w  erekcji. W czasie corocznego wylewu Nilu posąg Amona przewożono łodzią z Karnaku do Luksoru, celebrując związek Boga z jego żoną Mut, boską matką. Obie świątynie łączyła ceremonialna aleja sfinksów, z której do dziś zachowało się tylko ostatnich 200 metrów; reszta przykryta jest przez współczesne miasto. Za wejściem znajduje się dziedziniec Ramzesa II z posągiem faraona w północno wschodnim narożniku. Wielka kolumnada prowadzi stąd na dziedziniec Amenhotepa III przed główną świątynią, gdzie faraon uczestniczył w sekretnym rytuale w najbardziej wewnętrznym sanktuarium. Jedno z pomieszczeń zamieniono później na świątynię rzymską.” cytat: Colin Renfrew, Archeologia

„Pod wieloma względami świątynia w Luksorze jest najbardziej tajemniczą budowlą sakralną w Egipcie. Przez wieki nikt nie potrafił wyjaśnić dlaczego jej zabudowania wyginają się, tak jakby plany zmieniano w trakcie budowy. Kiedy w 1937 roku dotarł tu Rene Schwaller de Lubicz, piękno i harmonia świątyni przekonały go, że ten kształt nie może być dziełem przypadku. Jego zdaniem kompleks zbudowano na aż trzech osiach, wzorując się na ludzkim ciele, dzięki czemu powstała „Świątynia Człowieka”. Kunsztowne proporcje pokazują, jak Egipcjanie przy pomocy matematyki stworzyli ciało Amona, by móc czcić je dosłownie od środka.”

Luksor makieta

Luksor makieta

Najpierw mała dygresja. Mauzoleum geniuszu egipcjan z Delty Nilu zostało zbudowane na terenach, które odpowiadały ich symbolicznemu znaczeniu. Ze względu na to, że panowanie Egiptu za czasów IV Dynastii nie sięgało aż tak daleko, nie mogły powstać sanktuaria męskiego podbrzusza. Tym samym ten zakodowany w pamięci plan budowy na rzece Nil – symbolicznego człowieka musiał czekać jak się okazało aż kilkaset lat. Od Starego Państwa, poprzez Średnie, aż do Nowego Państwa – to szmat czasu. W tak długim okresie oczekiwania, nie jedna ale nawet i kilka ideii mogłoby ulec zapomnieniu. Jakaż to ogromna siła wiary musiała nieustannie zaprzątać umysły tych ludzi. Pomagały im w tym z pewnością mity i rytualne ceremonie. Ale cóż warte byłyby ceremonie bez kapłanów. To wśród nich przetrwała nie tylko wiara i nadzieja ale przede wszystkim konkretna wiedza, o tym dla kogo i w jakim celu budowano wszystkie te „niepotrzebne” i ogromie kosztowne piramidy i świątynie.

Luksor plan

Luksor plan

Rola kapłanów była, jest najmniej wdzięczna w zachowaniu tej tajemnej wiedzy. Kapłani musieli przekazywać ją sobie z pokolenia na pokolenie, pozostając przy tym w „cieniu” oficjalnych ceremonii. Tak więc dopiero Średnie Państwo rozszerzyło zasięg swojego panowania nad Nilem, a w okresie Nowego Państwa wyposażono symbolicznego Człowieka – rzekę Nil w imponderabilia męskiego Ego. Rację miał Rene Schwaller de Lubicz. Rzut Świątyni w Luksorze ucina wszelkie dyskusje. Aby się o tym przekonać nie potrzeba już wznosić się w powietrze – (Kult Człowieka Ptaka). Wystarczy tylko jedno spojrzenie na usytuowanie Dziedzińca Ramzesa II, Kolumnadę Amenhotepa III i Dziedziniec Amenhotepa III aby stwierdzić, że Świątynia w Luksorze jest zarysem zgrabnej, jakby na nią nie patrzeć – kobiety. Sam fakt zbudowania świątyni na trzech osiach niewątpliwie wskazuje na to, że pozycja jej ciała jest wprost wymarzona by zagościł w niej jakiś męski „wizytator” i by pozostawił w niej „dowód męskości”. Jej powyginany kształt jest zamierzony – symbolizuje pozycje kobiety wygiętej w miłosnym szale uniesień.

Dziedziniec Ramzesa II – to nic innego tylko najważniejsza dla ludzkiej prokreacji część kobiecego ciała. Na zdjęciu dokładnie widać, że dwa obeliski (jeden z nich znajduje się w Paryżu), stojące u wejścia do świątyni – symbolizują Labia Majora, zaś kolumnada wewnątrz tego dziedzińca jest zarysem Macicy. W tym miejscu należy przypomnieć, iż takie samo znaczenie miały: Newgrange, Stonehenge, Ziggurat w Sumerze i setki, tysiące innych „tajemniczych” budowli powstałych przed, a także i po cywilizacji starożytnego Egiptu.

swiatynia-w-luksorze

Świątynia w Luksorze

Wejście do Świątyni Kobiety podkreślają wysokie na 24 metry pylony – boczne ściany świątyni. Po obu stronach wejścia stoją potężne posągi faraona Ramzesa II. Te potężne pylony – to nic innego jak równie potężne w swoim wyglądzie pośladki naszej Kobiety, natomiast posągi – symbolizują Labia Minora. Kolumnada Amenhotepa III znacznie wyższa od Dziedzińców to – jakże wąska i smukła talia Kobiety. Pozostałe elementy są już łatwe do odgadnięcia. Ogrom powierzchni Dziedzińca Amenhotepa III – swoimi proporcjami dokładnie odpowiada sylwetce człowieka. Za Dziedzińcem, znajduje się bardzo szczegółowo „opisana” głowa, widać: szyję, usta, nos, mózg z jego najważniejszym pomieszczeniem symbolizującym szyszynkę człowieka. Reasumując: można bez obaw o pomyłkę stwierdzić, iż wszystkie te „dziedzińce i kolumnady” wręcz idealnie „naśladują” anatomię kobiecego ciała.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
Przysłowia i sentencje

Jest coś wyższego w górze, które miesza zamiary śmiertelnych (co przeszkadza zamiarom śmiertelników).
Walerian Łukasiński
----------------------
Bo chociaż wszystko się dzieje według tego logosu zawsze, zawsze ludzie tego nie pojmują.
Heraklit
---------
Człowiek zmienia się stale i wciąż odnawia w niekończącym się ciągu, który nazywamy czasem.
Człowiek będzie musiał pojąć czas
i opanować go. Albowiem czas jest nasieniem wszechświata.
Mahabharata
---------------
Gdy wszyscy wiedzą, że coś jest niemożliwe, przychodzi ktoś, kto o tym nie wie, i on to robi.
Albert Einstein
----------------

Jak ten czas leci!
Styczeń 2018
P W Ś C P S N
« Gru    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
Visits
Weather condition