Get Adobe Flash player

Karnak (Święto Opet) – czyli męski czynnik powstawania Życia

Karnak – Wielka Świątynia Amona stanowi najbardziej imponujący zespół sakralny starożytnego Egiptu. Leży około 2 km na północ od obecnego Luksoru w Górnym Egipcie. Pomiędzy tymi dwoma miejscami rozciągała się niegdyś wspaniała stolica Nowego Państwa – zwana przez Egipcjan Waset, przez Greków zaś Thebai – którą my znamy jako Teby. Budowę kompleksu świątynnego rozpoczęto w okresie Średniego Państwa, podczas panowania Senusreta I, a trwała ona ponad dwa tysiące lat, przy czym, struktura kompleksu nie uległa zmianie przez całą epokę Nowego Państwa [1550 – 1070 r. p.n.e]. Każdy z faraonów starał się na tym kamiennym symbolu wczesnych wierzeń pozostawić własny ślad, wnosząc nowe budowle bądź burząc inne, wzniesione przez poprzedników. Dwa ciągi budowli zostały wzniesione między dziesięcioma pylonami (z greckiego pylon – „brama”) wielkimi, monumentalnymi wrotami łączącymi dziedzińce i inne struktury architektoniczne. Pierwszych sześć pylonów znajduje się na osi wschód- zachód, cztery następne wybudowano wzdłuż osi północ-południe.

W czasach Średniego Państwa (2040 – 1640 r. p.n.e.) na terenach Karnaku powstało pierwsze sanktuarium [po którym nie pozostały już żadne ślady] przyległe dodziedzińca Achmenu Tutmozisa III. Podczas panowania pierwszych faraonów XVIII dynastii (1550 – 1307 r. p.n.e.) świątynię rozbudowano. W okresie XIX dynastii (1307- 1196 r. p.n.e.) rozpoczęły się prace nad budową nowej sali kolumnowej. Pod koniec Nowego Państwa (1550 – 1070 r. p.n.e.) wzniesiona została świątynia Chonsu, a za rządów faraona Nektanebo (380 – 362r. p.n.e.) z XXX dynastii, lub nieco później, zaczęto budowę pierwszego pylonu, który obecnie stanowi wejście do świątyni. Lecz jaka funkcję pełniła ta wspaniała świątynia, którą każdy z faraonów starał się powiększyć (lub przynajmniej upiększyć) i gdzie, według informacji uzyskanych z papirusów Harrisa, przebywało ponad dwadzieścia tysięcy kapłanów kultu Amona?

Starożytni Egipcjanie zwali świątynię w Karnaku „Ipet isut” (miejscem wybranym) i była to siedziba wielkiego haremu Amona, czyli „Ukrytego” , króla wśród posągów. To stąd – raz w roku, podczas święta Opet przypadającego na koniec lata – wyruszała procesja do sanktuarium w Luksorze, czyli do „Ipet resyt” (południowego haremu), jak mawiano w starożytności. Boski wizerunek Amona wynoszono z przybytku w otoczonej największą tajemnicą części świątyni i umieszczano w symbolicznej łodzi wykonanej z pozłacanego drewna, która nastę-pnie była transportowana na barkach kapłanów do centralnej części świątyni, gdzie stał wielki obelisk. Tam przybywały też łodzie Mut (boskiej małżonki Amona) i ich syna Chonsu, zabierane z ich własnych sanktuariów. Procesja przystawała na rozległym dziedzińcu świątyni w oczekiwaniu na łódź królewską, przybywającą od północy. Następnie, po dokonaniu przez faraona rytualnych ablucji, procesja opuszczała świątynię i kierowała się ku przystani pływającej na zbiorniku wodnym zaraz za pierwszym pylonem. Wówczas każdą z łodzi umieszczano na ceremonialnej tratwie holowanej po Nilu aż do Luksoru. Tam pochód formował się na nowo pośród wiwatujących tłumów i Amon z Karnaku wkraczał do swego „południowego haremu”. W świątynnym sanktuarium odprawiano skomplikowane rytuały poświecone upamiętnieniu boskich narodzin władcy. W panującym półmroku matka króla była symboicznie zapładniana przez Amona, który przyjmował postać jej ziemskiego małżonka, poczynała nową istotę: Boskiego syna – faraona. Jako ziemski przybytek Amona, świątynia w Karnaku była zatem architektonicznym wyrazem religijnych i politycznych idei, według których król łączył w sobie pierwiastek boski z ludzkim, niebo z ziemią, zapewniając wieczny dostatek swemu krajowi. Właśnie dlatego faraonowie poświęcali karnackiemu sanktuarium szczególną uwagę – w efekcie stało się ono największym zespołem świątynnym starożytnego Egiptu. cytat: Colin Renfrew, Archeologia.

Karnak

Karnak

Podsumowanie tego cytatu świadczy o niezrozumieniu, zarówno intencji ceremonii Święta Opet, jak również i symbolicznego znaczenia budowy tego zespołu dwóch, jakże odmiennych w swoim charakterze, sanktuariów. Myślę, że na temat znaczenia tych świątyń – Luksoru  – Kobieta i Karnaku – Mężczyzna (świątynia Ramzesa III – fallus), usytuowanych poniżej łuku rzeki – czyli fallusa Człowieka – Słońce, tak dużo zostało już „powiedziane”, że za cały komentarz wystarczy tylko parę uwag.

Ta świątynia już nie tylko „mówi”, ale wręcz „krzyczy” do nas, całą swoja symboliką, z głębin ponad czterotysiącletnich dziejów. Znaczeniem tych świątyń: Luksoru i Karnaku jest nie tylko odradzanie się faraona, ale to o czym mówią egipskie mity – czyli Odradzanie się Życia w wymiarze kosmicznego „Megacyklu”. Są to takie same w swojej idei ceremonie, jakie wcześniej odbywały się w całej „przedcywilizacyjnej” Europie jak i na całym świecie w każdym jego zakątku, odkąd Człowiek „uzyskał” świadomość „Boskiej” nad nim opieki.

Karnak makieta

Karnak makieta

To, że zespół świątyń Luksoru i Karnaku jest symbolem Dualizmu, takiego samego jak w Carnac i dolmenów Bretanii oraz Newgrange i Tara – Dom Cormaca, najdobitniej świadczy, (oprócz ich wspólnej idei), jednakowe nazewnictwo męskiego „czynnika” powstania życia: Carnac, Karnak i Dom Cormaca. Oznaczają to samo, choć funkcjonowały w różnych kulturach i w różnym czasie. Wynikać z tego może tylko jedno – miejsca te łączyła jedna Idea i jedna Wiedza.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
Przysłowia i sentencje

Jest coś wyższego w górze, które miesza zamiary śmiertelnych (co przeszkadza zamiarom śmiertelników).
Walerian Łukasiński
----------------------
Bo chociaż wszystko się dzieje według tego logosu zawsze, zawsze ludzie tego nie pojmują.
Heraklit
---------
Człowiek zmienia się stale i wciąż odnawia w niekończącym się ciągu, który nazywamy czasem.
Człowiek będzie musiał pojąć czas
i opanować go. Albowiem czas jest nasieniem wszechświata.
Mahabharata
---------------
Gdy wszyscy wiedzą, że coś jest niemożliwe, przychodzi ktoś, kto o tym nie wie, i on to robi.
Albert Einstein
----------------

Jak ten czas leci!
Czerwiec 2018
P W Ś C P S N
« Kwi    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  
Visits
Weather condition