Get Adobe Flash player

Egipt – czyli Mężczyzna, część czwarta – Nogi

Abu Simbel – świątynie w Abu Simbel znajdują się na lewym brzegu Nilu, w regionie zwanym Nubią, nieopodal drugiej katarakty oraz granicy egipsko – sudańskiej. Zespół architektoniczny Abu – Simbel jest na całym rozległym obszarze, na którym faraonowie wznieśli liczne świątynie budowlą najbardziej niezwykłą, a także przedmiotem spektakularnej akcji, przeprowadzonej w latach sześćdziesiątych pod egidą Unesco, związanej z konstrukcją Tamy Asuańskiej. Zabytek w Abu Simbel został odkryty w marcu 1813 r. przez szwajcarskiego podróżnika i orientalistę J. L. Burckhardta, który odnalazł także miasto Petra w Jordanii. Monument składa się z dwóch wydrążonych w skale świątyń z czasów Ramzesa II: większa z nich poświęcona była bogu słońca Re- Harachte, mniejsza zaś bogini Hathor. Wielka świątynia w Abu Simbel ma wyciętą w skale fasadę wysokości około 30 m. i szerokości 35m., z czterema ogromnymi posągami, przedstawiającymi siedzącego Ramzesa II. Każdy z nich liczy po 21 metrów. U stup tych kolosów znajdują się mniejsze figury ważniejszych członków rodziny króla. Ponad wejściem do świątyni, pomiędzy posągami Ramzesa wykonano wizerunek boga Re- Harachte z głową sokoła. Szczytowy karnes fasady zdobi rząd dwudziestu dwóch płaskorzeźb przedstawiających pawiany. Za westybulem mieści się wielka sala, której sklepienie podtrzymuje osiem filarów, a dalej następna sala kolumnowa.

W głębi znajduje się drugi westybul, który wiedzie do sanktuarium – małego pomieszczenia, gdzie odprawiano kultowe rytuały, w zachodnim skraju świątyni. Cztery posągi przed frontem świątyni przedstawiają Ramzesa siedzącego na tronie, uwiecznionego w podwójnej koronie Górnego i Dolnego Egiptu. Liczne figury wokół nóg sięgają mu najwyżej do kolan. Są to wizerunki jego małżonki, Nefertari [trzy z nich] oraz innych krewnych. Trony pokryte zostały wklęsłymi reliefami obrazującymi krainy i ludy podbite w czasie kampanii wojennych za panowania Ramzesa. W sali kolumnowej reliefy obrazują kampanie prowadzone przez króla w Syrii i Libii oraz słynną bitwę z Hetytami pod Kadeszem.

Podkreślenie nadludzkiej natury faraona osiąga swoje apogeum w posągach w sanktuarium – tam, u nie-wielkiego ołtarza z Naos, gdzie spoczywała święta łódź, ustawiono cztery figury głównych bogów tamtego okresu: Ptaha z Memfis, Amona- Re z Teb, Re- HarachteHeliopolis oraz samego faraona. Wielką świątynię zaprojektowano w taki sposób, aby pierwsze promienie wchodzącego słońca, któremu hołd składały dwadzieścia dwa pawiany na górnym fryzie fasady, dwukrotnie w ciągu roku rozświetlały wnętrze budowli, przebiegając przez sale, przedsionki i wpadając do sanktuarium. Tam iluminowały posągi boskiego władcy oraz słonecznych bóstw – Amona- Re i Re- Harachte. Tymczasem posąg Ptaha pozostawał w charakterystycznym półmroku. Ponieważ słoneczne światło docierało bezpośrednio do posągów tylko dwa razy w roku [20 lutego i 20 października], można wysnuć wniosek, że daty te miały związek z ważnymi wydarzeniami z czasów panowania Ramzesa.” cytat: Colin Renfrew, Archeologia

Abu Simbel
Abu Simbel

Każde z poprzednich sanktuariów, swoim kształtem oraz miejscem położenia na mapie, symbolizowało inną część ciała. Piramidy w Delcie Nilu – głowa, świątynie Amona w Karnak i Luksorze, św. Hathor w Denderze, św. Ozyrysa w Abydos i św. Horusa w Edfu – podbrzusze, św. Atona w Tel el- Amarna – serce. Cóż w takim razie może symbolizować, ta świątynia w Abu Simbel, leżąca na samym południowym skraju Egiptu? Logika wskazuje, że mogą to być tylko nogi symbolicznego Mężczyzny.

Nubia - mapa
Nubia – mapa

Jak widać na mapie – Nil wygięty jest w charakterystyczny sposób – niczym sylwetka Mężczyzny podczas największego, szczytowego uniesienia, z olbrzymim fallusem skierowanym ku Kobiecie „leżącej” nad Zatoką Perską. Sylwetka ta nie stoi spokojnie, lecz w wyraźny sposób klęczy (taki jest bieg rzeki). Wiedział o tym także Ramzes II. I na jaki wpadł pomysł nakazując budowę świątyni? Otóż najbardziej charakterystycznym elementem czterech wielkich figur stojących u wejścia do świątyni, są wystające kolana i podudzia. Właśnie taki jest sens zbudowania tej świątyni, właśnie w tym, a nie innym miejscu.

Abu Simbel - wnętrze wiątyni
Abu Simbel – wnętrze świątyni

Pozostałe, tak zagadkowe dla „naukowców” elementy: wnętrze świątyni, promyk słońca w czasie letniego i zimowego przesilenia, oraz symbolika ilości (dwóch) świątyń – świadczących o dualizmie, nie stanowią już dla każdego uważnego czytelnika żadnej tajemnicy, dlatego też jak sądzę nie ma potrzeby bym po raz kolejny je objaśniał.

„W okresie Średniego Państwa rozpoczęto regularny podbój Nubii. W rejonie II Katarakty we wzniesionych przez Egipcjan warowniach stacjonowały garnizony strzegące bezpieczeństwa granic. W okresie Nowego Państwa, władza Egipcjan sięgała do IV Katarakty. Na okupowanym terytorium wznoszono miasta i budowano sanktuaria tebańskiego Amona – Re oraz wprowadzano administrację, której podstawowym zadaniem było ściąganie trybutów. Około 750 r. p.n.e. powstało niezależne królestwo Kuszu, które w czasach największego roz-kwitu sięgało od Hiera Sykaminos (becnej Al. Muharraki) na północy, po VI kataraktę na południu. Ruiny miasta Meroe leżą w pobliżu dzisiejszego Szandi na wschodnim brzegu Nilu, około 200 km na północny wschód od Chartumu. Od jego nazwy pisarze starożytni nadali całemu krajowi miedzy Nilem, Atbarą, Nilem Błękitnym nazwę Insula Meroe – Wyspa Meroe. Królewską rezydencję przeniesiono tam z Napaty – pierwszej stolicy Królestwa Kuszu prawdopodobnie na początku VI w. p.n.e. za panowania Aspelty (593 – 568 r. p.n.e.), jednakże do III w. p.n.e. nadal grzebano władców w Napacie. Historia Meroe obejmuje okres od około 300 r. p.n.e. do 350 r. n.e. Od chwili przeniesienia stolicy państwa kuszyckiego do Meroe wzrosło znaczenie samego miasta, a także południowej części królestwa. W północnym Sudanie, rządzonym przez władców Napaty, za czasów XXV dynastii (około 720 r. p.n.e.) odżyła tradycja grzebania monarchów w piramidach. W Egipcie obyczaj ten wygasł już pod koniec epoki Średniego Państwa.

Najdawniejsze cmentarzysko władców Meroe odkryto w Al- Kuru, na prawym brzegu Nilu. Powstało w całości w okresie napatańskim, a jego najstarszym zabytkiem jest grobowiec Pianchiego (751 – 716 r. p.n.e). Ostatnim królem pochowanym w tej nekropolii był Tanutama-ni. Później potomkowie Pinachiego wznosili piramidy dla siebie i członków swojej rodziny w miejscowości Nuri, na przeciwległym brzegu rzeki, około 9,5 km w górę od współczesnego miasta Taharki. Po nim w Nuri spoczęli kolejni władcy, aż do czasów Nastasena. Następnych grzebano w Meroe, z wyjątkiem kilku pochowanych w Dżabal Barkalu. Piramidy w Meroe wzorowano na monumentach grobowych z okresu napatańskiego. Piramidy meroickie są najdalej na południe Sudanu wysuniętą grupą tych budowli. Królewskie nekropolie znajdują się na pustyni, około 5 km na wschód od miasta. Dzieli się je na trzy grupy – północną, południową i zachodnią. Najstarszy jest Cmentarz Północny, główne miejsce grzebania władców i ich krewnych. Jego najwyższe i najlepiej zachowane piramidy, usytuowane wzdłuż skalistej krawędzi pustyni osiągają ponad 30 m wysokości. Pierwszym pochowanym tam królem był Arakakamani (295 – 275 r. p.n.e.) – identyfikowany z Ergamensem, znanym ze źródeł klasycznych.

Kult Amona rozpowszechnił się w Nubii Pubu w czasach dominacji egipskiej. Później uznano go za oficjalną religię państwa kuszyckiego. Za panowania królów XXV dynastii główna świątynia boga w Tebach cieszyła się niebywałą szczodrością napatańskich władców. W państwie kuszyckim szczególną czcią otaczano tebańskiego Amona-Re. Z inskrypcji królów napatańskich wynika, że nie chodziło im tylko o zdobycie przychylności kapłanów w podbitym przez siebie Egipcie, ale o fakt, iż w ich własnym kraju kult Amona miał wyjątkowe znaczenie.” cytat: Starożytne cywilizacje, numer 45, Nubia I.

W kilkaset lat po zaprzestaniu stawiania w starożytnym Egipcie piramid, nagle bez jakiejkolwiek wytłumaczalnej przyczyny w Królestwie Kusz, reaktywowano kult boga Amona, zaczęto budować takie same choć znacznie mniejsze niż w Egipcie piramidy. Czy było to tylko czyste naśladownictwo i chęć dorównania miejscowym królom i egipskim faraonom? Jak wskazuje na to dotychczasowa „odkodowana” historia cywilizacji Egiptu, takie myślenie z góry skazane jest na porażkę. Rekonstrukcja pierwotnego wyglądu Cmentarza Północnego w Meroe jednoznacznie potwierdza, że cały dotychczasowy wysiłek wszystkich pokoleń egipcjan, od pierwszej do ostatniej dynastii, ukierunkowany był tylko i wyłącznie na zbudowaniu sanktuarium kosmicznej wielkości symbolu mężczyzny na rzece Nil. Ludzie ci, żyli, rodzili się i umierali w przeświadczeniu, że ich trud nie pójdzie na marne. Dzięki korzystnemu rozwojowi wypadków (kult Amona w Kusz), dzieło dziesiątek pokoleń egipcjan, można było doprowadzić do końca. Jak wiadomo Abu Simbel – było symbolem kolan. Brak w tej całej „układance” ostatniej części męskiego ciała.

Meroe

Meroe

Meroe

Meroe

Wygląd Cmentarza Północnego mówi sam za siebie – człowiek „składa się” także i ze stóp. Zakole rzeki Nil między IV a VI kataraktą – czyli Al- Bajjuda, idealnie pasuje, niczym olbrzymi but, na nogę naszego „Kopciuszka” Nawet tak drobny szczegół – jak pięta Achillesa, ma swoją egzemplifikację w postaci małej piramidki. Niesamowite!!

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
Przysłowia i sentencje

Jest coś wyższego w górze, które miesza zamiary śmiertelnych (co przeszkadza zamiarom śmiertelników).
Walerian Łukasiński
----------------------
Bo chociaż wszystko się dzieje według tego logosu zawsze, zawsze ludzie tego nie pojmują.
Heraklit
---------
Człowiek zmienia się stale i wciąż odnawia w niekończącym się ciągu, który nazywamy czasem.
Człowiek będzie musiał pojąć czas
i opanować go. Albowiem czas jest nasieniem wszechświata.
Mahabharata
---------------
Gdy wszyscy wiedzą, że coś jest niemożliwe, przychodzi ktoś, kto o tym nie wie, i on to robi.
Albert Einstein
----------------

Jak ten czas leci!
Październik 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
Visits
Weather condition