Get Adobe Flash player

Egipski układ oddechowy i pokarmowy

O delcie Nilu, który jest odpowiednikiem głowy (rozgałęzienia rzek w tej delcie doskonale „imitują” korę mózgową i połączenia między komórkami nerwowymi) już wspominałem (Giza, Sakkara i.t.p.). O innych ważnych częściach męskiej sylwetki – serce, nogi, również była mowa. Zachodni brzeg rzeki Nil w okolicy Karnak: Deir el- Bahari, Kolosy Memnona, Medinet Habu, Ramesseum, Deir el- Medina – wszystkie te świątynie stanowią zakodowaną informację o procesie rozwoju człowieka od poczęcia do narodzin.

Ramesseum – kompleks świątyń zbudowanych przez Ramzesa II w Tebach Zachodnich – koduje wiedzę o nienarodzonym jeszcze człowieku, którego jak przypominam idealizowała świątynia w Edfu. Świątynia w Ramesseum widziana z lotu ptaka symbolizuje płód człowieka – tak jak w Edfu sylwetka dziecka, tym razem otoczonego wodami płodowymi. Kolosy Memnona to równie symboliczna informacja o narodzinach tego naszego dziecka – ostatnia budowla w kierunku wschodnim ku rzece Nil, który jest taką symboliczną granicą między życiem płodowym a życiem już nowo narodzonego dziecka.

Świątynia w File jest zakodowaną informacją o całej problematyce związanej z fizjologią człowieka, konkretnie z jego układem moczowo-płciowym, a jeszcze konkretniej z jego oczyszczająco-filtrującym aspektem, który ułatwia wydalanie zbędnych substancji z organizmu. Samo usytuowanie zespołu świątyń – na wyspie w zamyśle ich budowniczych miał symbolizować nerkę.

Dokonując specyfikacji najważniejszych elementów składowych symbolicznego Mężczyzny wpisanego w rzekę Nil, można zadać sobie pytanie: czy ta zakodowana wiedza dotyczyła tylko tych najważniejszych i najpowszechniej znanych świątyń, zaś pozostałe obiekty budowane były już bez określonego wcześniej planu, a co za tym idzie nie miały swojego ukrytego znaczenia.
Odpowiedzią na to istotne zagadnienie jest zespół świątyń zgrupowanych wokół jeziora Qarun (w starożytności j. Mojrisa), których istota zawiera się w stwierdzeniu, iż personifikują one najważniejsze części składowe górnych dróg oddechowych i pokarmowych zarazem – czyli gardło właśnie.

Mapa zabytków archeologicznych w Fajum

Mapa zabytków archeologicznych w Fajum

cieśń gardzieli

I tak, świątynia w Hawara wraz z Wielkim Labiryntem zlokalizowanym w pobliżu tej piramidy, jak jej charakterystyka oraz co ważniejsze lokalizacja na mapie – ciele człowieka, symbolizuje według mnie część nosową gardła – sklepienie gardła.

piramida w Hawara

Hawara

Al Lahun – Starożytna nazwa dosłownie, „Usta (lub otwarcia) Kanału”), to jak logika wskazuje i starożytna nazwa podpowiada – część ustna gardła. Piramida w Al Lahun z wyglądu kojarzyć się może z językiem.

Al Lahun

Al Lahun

„Od wejścia do piramidy opadający korytarz ze schodami prowadzi w dół do małego pokoju i dalszy krótkiej poziomej przejścia. W stropie tego poziomego przejścia było ukryte klapa przesuwne masie 20 ton. Jeśli ta została znaleziona i otworzył rabuś znajdzie się w obliczu pustego przejścia pod kątem prostym do poniższego fragmentu, zamknięte drzwi drewnianych, lub przejście do równoległego przejścia poniżej dokładnie wypełnione, błota i kamienia blokowania. On zakładać, że blokowanie ukryte wejście i czas zużyty usunięcie go (co zwiększa prawdopodobieństwo wykrycia przez opiekunów piramidy).” (link)- https://en.wikipedia.org/wiki/Hawara 
https://en.wikipedia.org/wiki/El-Lahun 

układ oddechowy

układ oddechowy

Wszystkim poszczególnym częściom anatomicznym gardła człowieka i odpowiadającym im świątyniom i piramidom można z pewnością przyjrzeć się bardziej dokładnie, ale w stosunku do wcześniej wspomnianych „gigantów” – Giza, Luksor, Karnak są to obiekty o mniejszym znaczeniu. Potwierdzają one jednakowoż i niejako falsyfikują koncepcję symbolicznego znaczenia rzeki Nil.

Na koniec tego wpisu jeszcze jeden ważny i ciekawy „substytut” człowieka – układ oddechowy i pokarmowy, które w tej naszej układance personifikują egipskie oazy. Charakterystyka, a także najważniejsze obiekty i świątynie poszczególnych oaz, (tych poniżej wyszczególnionych, a także i innych pomniejszych), stanowi sygnał, trop, do wywiedzenia o jakie organy, jak również ich funkcje chodziło starożytnym twórcom symbolu archetypu człowieka. Oaza Siwa przywodzi na myśl oskrzela człowieka. Oaza Bahrija, by być w zgodzie z logiką, symbolizuje płuca. Pozostałe oazy: Oaza Farafra, Oaza Dakhla, Oaza Charga, a w szczególności ich charakterystyka, stanowi kompendium wiedzy o układzie pokarmowym człowieka – żołądek, jelito cienkie, jelito grube. Plan świątyni Hibis (odbyt) znajdujący się w oazie Charga nie pozostawia cienia wątpliwości co do predystynacji zespołu oaz w starożytnym Egipcie.

Egipskie oazy

Egipskie oazy

„Oazy to teren z bardzo bujną roślinnością na obszarze pustynnym i półpustynnym. Przede wszystkim można je spotkać na terenach, gdzie woda z rzek dociera do gruntu, takie zjawisko nazywane jest oazami nadrzecznymi lub, gdy w miejscach, gdzie zwierciadło wody gruntowej znajduje się na tyle głęboko, że może dostarczać wody korzeniom roślin. Najbardziej charakterystycznymi roślinami dla oaz są palmy daktylowe. Oazy najczęściej są wykorzystywane przez koczowniczą ludność taką jak Beduini i Tuaregowie. Są one również ważnym punktem na szlaku karawan. Starożytni Egipcjanie uważali, że oazy nie były darem Nilu, a nieba. Można nawet powiedzieć, że nie mylili się oni zbytnio w swych osądach. Słowo Wahat w języku egipskim, oznacza kocioł, z tą nazwą w starożytności Egipcjanie utożsamiali depresje, w których powstawały oazy.” (link)-  http://blog.holidaycheck.pl/afryka/egipt/egipskie-oazy-czy-mozna-je-nazwac-oazami-spokoju/ 

układ pokarmowy

układ pokarmowy

Egipskie oazy

Egipskie oazy

Oaza Siwa – „Siwa to jedna z najpiękniejszych oaz w Egipcie. Nie bez powodu jej nazwa oznacza „Krainę Palm” – rośnie tu prawie 300 tysięcy tych drzew. Oaza słynie z daktyli, oliwek oraz krystalicznie czystych źródeł.(…) Ślady osadnictwa w oazie Siwa są datowane na dziesiąte tysiąclecie p.n.e., ale pierwsze kontakty z Egiptem faraonów nastąpiły dopiero w czasach XXVI dynastii (685-525 p.n.e.). Założono tu wówczas nekropolę. Z czasów XXVI dynastii pochodzi świątynia Wyroczni; za XXX dynastii wzniesiono tu natomiast świątynię Amona.” (link)- http://www.wirtualnyegipt.pl/egipt-oazy/siwa.html 

Oaza Baharija – „w okresie Średniego Państwa (2055-1650 r. p.n.e.) oaza była kontrolowana przez państwo faraonów. Sprowadzano z niej m.in. wino i płody rolne. Mieszkańcy Oazy Północnej, jak wówczas nazywano Bahariję, przedstawieni zostali jako składający dary w grobowcu wezyra w Tebach Zachodnich, a więc na obecnym Zachodnim Brzegu w Luksorze, w czasach faraona Totmesa III (1479-1425 r. p.n.e.).” (link)- http://www.krajoznawcy.info.pl/baharija-oaza-pustyni-libijskiej-33723

Dolina złotych mumii – „zespół archeologów odkrył na stanowisku w środkowym Egipcie 14 starożytnych grobów oraz bogato zdobiony sarkofag sprzed 2300 lat. Odkrycia dokonał zespół egipskich naukowców na stanowisku położonym w oazie Bahariya na Pustyni Libijskiej, w odległości około 300 kilometrów na południowy-zachód od Kairu. Na stanowisku archeolodzy odnaleźli 14 starożytnych grobów, a w jednym z nich wyjątkowo starannie wykonany gipsowy rzeźbiony sarkofag, którego wieko przedstawia postać kobiety w szatach w rzymskim stylu. (link)- http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,371698,nowe-znaleziska-w-dolinie-zlotych-mumii.html 

Oaza Farafra – „najbardziej oddalona oaza na Pustyni Zachodniej, Farafra, jest równocześnie położona najbliżej Białej Pustyni, którą cechuje krajobraz jak z marzeń sennych, usiany niezwykłymi formacjami skał kredowych.” (link)- http://pl.egypt.travel/city/index/farafra-oasis

Oaza Dakhla – „uważana jest za jedną z najbardziej atrakcyjnych oaz egipskich. W oazie znajduje się ponad 500 gorących źródeł, w tym Bir Tarfawi i Bir Al-Gebel, jak również urocze domostwa z cegieł wyrabianych z błota i ruiny średniowiecznego miasta oraz wioski Al-Qasr i Balat. Dakhla zorganizowana jest wokół głównego miasta Mut, które jest miejscem zasiedlonym już w czasach faraonów.” (link)- http://pl.egypt.travel/city/index/dakhla-oasis 

Oaza Charga – „archeolodzy odsłonili na Pustyni Zachodniej w Egipcie pozostałości miasta sprzed 3,5 tys. lat – podało w środę egipskie ministerstwo kultury. Wykopaliskami w oazie Charga, położonej ok. 200 km na południe od Kairu, kierowała ekipa z amerykańskiego uniwersytetu Yale. Miały one na celu odtworzenie mapy starożytnych dróg przez Pustynię Zachodnią. Odkryte pozostałości znajdują się przy dawnej trasie karawan, łączącej Dolinę Nilu z zachodnimi oazami i ciągnącej się dalej do Nubii (Sudanu), skąd w starożytności sprowadzano niewolników. Był to ważny szlak handlowy, którym transportowano także zboże, złoto, kość słoniową i przyprawy. Osada osiągnęła szczyt świetności w czasach Średniego Państwa (1786-1665 p.n.e.) i drugiego okresu przejściowego (1600-1569 p.n.e.).” (link)- http://www.polskieradio.pl/23/266/Artykul/258453,Starozytne-miasto-na-szlaku-oaz 

świątynia Hibis

świątynia Hibis

Świątynia Hibis – „Największą i najlepiej zachowaną świątyni w Kharga Oasis jest Świątynia Hibis, prawdopodobnie dlatego, że został pochowany w piasku aż koparki wykopał go we wczesnym okresie XX wieku. W rzeczywistości, jest to jeden z najlepszych świątyń w Egipcie z dowolnego miejsca okresu perskiego. Hibis, z egipskiej Hebet, czyli „pług”, znajduje się tuż ponad dwa kilometrów na północ od współczesnego miasta Khargi Miasto związane ze świątyni, zwanej Miastem Plough, była w czasach starożytnych garnizon (znany jako twierdzy Kasr el-Ghuieta) stolica Oasis, łatwo obejmujące kilometr kwadratowy. To leży w dolinie między podnóża Gebels al-Teir i Nadura. Bardzo mało wiemy o starożytnym mieście, choć wczesne prace wykopaliskowe nie ujawniło kilka domów z sklepienie i fresk malowidłami.” (link)- http://www.touregypt.net/featurestories/hibis.htm

„Oddychanie to jeden z najistotniejszych przejawów życia, dlatego jedną z pierwszych rzeczy sprawdzanych np. po wypadku jest zbadanie, czy dana osoba jeszcze oddycha. Oddychać, czyli pobierać z atmosfery tlen, a oddawać do niej dwutlenek węgla, musi każda żywa istota. Prawie każdy organizm potrzebuje tlenu do pozyskania energii życiowej. Na oddychanie składają się dwa procesy: „oddychanie zewnętrzne” – wymiana gazowa, tzn. pobieranie ze środowiska tlenu (poprzez narządy oddechowe), rozprowadzanie go po komórkach (dzięki krwi) i jednocześnie odbieranie z nich dwutlenku węgla w celu usunięcia na zewnątrz (również poprzez narządy oddechowe) oraz „oddychanie wewnętrzne” – wewnątrzkomórkowe, tzn. biologiczne utlenianie związków organicznych w celu pozyskania energii niezbędnej do podtrzymywania funkcji życiowych.”
(link)- http://www.bryk.pl/wypracowania/biologia/cz%C5%82owiek/19143-uk%C5%82ad_oddechowy_cz%C5%82owieka_budowa_funkcje_choroby.html 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
Przysłowia i sentencje

Jest coś wyższego w górze, które miesza zamiary śmiertelnych (co przeszkadza zamiarom śmiertelników).
Walerian Łukasiński
----------------------
Bo chociaż wszystko się dzieje według tego logosu zawsze, zawsze ludzie tego nie pojmują.
Heraklit
---------
Człowiek zmienia się stale i wciąż odnawia w niekończącym się ciągu, który nazywamy czasem.
Człowiek będzie musiał pojąć czas
i opanować go. Albowiem czas jest nasieniem wszechświata.
Mahabharata
---------------
Gdy wszyscy wiedzą, że coś jest niemożliwe, przychodzi ktoś, kto o tym nie wie, i on to robi.
Albert Einstein
----------------

Jak ten czas leci!
Kwiecień 2017
P W Ś C P S N
« Mar    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
Visits
Weather condition