Get Adobe Flash player

The Ocean – czyli rok 2017 (zima) Telefon

8. The Ocean

Singing in the sunshine, laughing in the rain
Hitting on the moonshine, rocking in the grain
Ain’t no time to pack my bag, my foots outside the door
Got a date, I can’t be late, for the high hopes hailla ball.

Singing to an ocean, I can hear the ocean’s roar
Play for free, play for me and play a whole lot more, more!
Singing about good things and the sun that lights the day
I used to sing on the mountains, has the ocean lost it’s way.

Sitting round singing songs ’til the night turns into day
Used to sing on the mountains but the mountains washed away
Now I’m singing all my songs to the girl who won my heart
She is only three years old and it’s a real fine way to start.

Ocean

Śpiewając w słońcu, w deszczu się śmiejąc
W księżyc uderzając, wiosną zieleniąc
Nie mam czasu się spakować, jestem prawie już za drzwiami
Mam randkę, nie mogę się spóźnić na spotkanie ze swoimi snami.

Śpiewam oceanom, słyszę ich grzmot
Gram za darmo, gram dla siebie i dla wielu innych,
śpiewam o dobrych rzeczach i o słońcu kiedy wstaje
śpiewam oceanom, aż się gubią fale.

Wszyscy w krąg, śpiewam pieśni póki noc napotka dzień
Górom też lubiłem śpiewać, póki ich nie rozmył deszcz
Teraz śpiewam wszystkie moje piosenki dziewczynie, co zdobyła serce me
Ona ma tylko trzy lata i wszystko dobrze się zaczyna.

(link)- http://www.tekstowo.pl/piosenka,led_zeppelin,the_ocean.html

Tak to już jest, iż każda nawet najdalsza wędrówka musi mieć swój kres, także i ten ostatni utwór z piątej płyty zespołu Led Zeppelin – Ocean, musi mieć swój epilog. Jak cały czas wspominałem, cała płyta ma swoją ukrytą – symboliczną konotację z losami zupełnie realnej postaci. W żadnym przypadku nie nastąpiła tu „zbieżność wyprzedzająca”, iż oto ów człowiek w jakiś sposób dostosował swoje przeżycia do narracji utworów zamieszczonych na płycie – wręcz przeciwnie, ale to już jest na tyle subiektywna ocena, iż z pewnością można by ją zakwestionować. Ok można i tak, ale nie będzie to zgodne z logiką, albowiem, jak to już w przypadku omawiania – interpretacji na przykład Manyskryptu Voynicha, taka ocena jest do podważenia poprzez fakt obiektywnej rozbieżności – chęci od faktów. Kropka.

Zatem tak jak w poprzednich wpisach posłużę się oryginałem – czyli angielską stroną wikipedii dotyczącą zespołu Led Zeppelin, za pomocą której, będę chciał w rzeczy samej, zupełnie subiektywnie odnieść się do „gnozy” ostatniego utworu z płyty. Czy ta moja nadzwyczaj „prywatna” opinia ma, będzie miała przełożenie na tą ogólną – „powszechną”, nie jest już moim udziałem – każdy ma swój rozum i powinien sam odpowiedzieć we własnym zakresie, czy jest to tylko prawdopodobne, możliwe, prawdziwe, czy też fałszywe mniemanie. Jednakże w tym momencie zajdzie pewna sprzeczność, ponieważ taka „opinia” także będzie „skażona” takim samym „deprecjonującym” walorem – czyli subiektywizmem. I w tym cały problem. Tak więc niech zabierze głos „spirituus mowens” tego „zamieszania”.

<<<The intro and chorus (the main riff) are in 15/8; the song is in a 4/4 beat in the verses and the latter part of the song. The voice on the intro is drummer John Bonan referring to the takes: „We’ve done four already but now we’re steady, and then they went 1, 2, 3, 4!” They had tried to record it four times previously but could not get it right, prompting the chant.

At approximately 1:37–1:38 and again at around 1:41, a telephone can be faintly heard ringing in the background. Some speculate that this was intentional — the sheet music (printed after the fact) that accompanies the CD box set has the word „ring” printed twice above the percussion tab of this song. Others are of the opinion that while Led Zeppelin recorded the song a phone was accidentally captured in the mix. Eddie Kramer, present during the recording of Houses of the Holy, states, „It’s entirely possible. [The song was] done in a house.” He also states, „I don’t remember there being [a phone ringing],” implying that it was an accident. There is also a noise heard about 1:59 which sounds like someone pronouncing „c” as in „catch”. This occurs again at about 2:12. Jimmy Page remarked:

„I’m thrilled the records are recorded in such a way that the hi-fi quality, even though it’s tough… you can hear detail on it because that’s what you’re supposed to do. It was supposed to be something whereby you could hear everything that was going on.”

In the last line, the girl who won my heart” refers to Robert Plant’s daughter Carmen, (born 21 November 1968), who was three years old at the time of recording. In concert, Plant always updated the lyric to reflect her current age, as captured on the Led Zeppelin DVD which features a performance of the song at Madison Squere Garden in 1973. During this performance, Plant sang the third verse, which starts with „Sitting round singing songs ’til the night turns into day” as the second verse and sang the second verse at the end of the song. The band first played the song live on their 1972 U.S. concert tour and it remained as part of their performances until their 1973 U.S. tour. It was deleted from the set list thereafter.

The song unwinds to a coda consisting of a guitar solo and a doo-wop homage featuring backing vocals from John Paul Jones and John Bonham. During the last minute or so of the song, Plant can softly be heard singing something along the lines of „I’m sorry, I’m sorry, I’m sorry, yeah!” (Or „I’m so, I’m so, I’m so glad!”)

———————–

Intro i chór (główny riff) znajdują się w 15/8; piosenka jest w rytmie 4/4 w zwrotkach i drugiej części utworu. Głos na wstępie jest perkusista John Bonham odnosząc się do ujęć: „Zrobiliśmy cztery wcześniej, ale teraz jesteśmy zrównoważony, a następnie udali się 1, 2, 3, 4!” Oni próbowali nagrać go cztery razy wcześniej, ale nie mógł zrobić to dobrze, co skłoniło śpiew.

Po około 1:37-1:38 i ponownie na około 1:41, telefon może być słabo słyszał szum w tle. Niektórzy spekulują, że to było zamierzone – nuty (wydrukowanego po fakcie), który towarzyszy zestaw box CD zawiera słowo „pierścień” drukowany dwukrotnie wyżej zakładce perkusyjnej tego utworu. Inni są zdania, że podczas Led Zeppelin nagrali piosenkę telefon został przypadkowo uchwyconych w miksie. Eddie Kramer, obecny podczas nagrywania Houses of yhe Holy, stwierdza: „To całkiem możliwe. [Piosenka] odbywa się w domu.” On również twierdzi, „nie pamiętam istnienia [dzwonienie telefonu]”, sugerując, że to był wypadek. Jest też hałas słyszałem o 01:59, który brzmi jakby ktoś wymawiając „c”, jak w „złapać”. Dzieje się ponownie na około 2:12. Jimmy Page zauważył:

„Jestem zachwycony, że zapisy są rejestrowane w taki sposób, że jakość hi-fi, choć jest to trudne … można usłyszeć szczegóły na jej temat, ponieważ to, co masz robić. To miało być coś, czym mógłbyś usłyszeć wszystko, co się dzieje.”

 

W ostatniej linii, „Dziewczyna, która zdobyła moje serce” odnosi się do Roberta Planta córki Carmen (ur 21 listopada 1968), który był trzy lata w czasie nagrywania. W koncercie, Plant zawsze na bieżąco z liryczny odzwierciedlać jej obecnego wieku, ponieważ zrobione na Led Zeppelin DVD, które obejmuje wykonanie utworu w Madison Square Garden w 1973. Podczas tego występu, Plant śpiewał trzeci wers, który zaczyna się od „Siedząc okrągłe śpiewając piosenki noc zamienia się w dzień „w drugim wierszu i zaśpiewała drugą zwrotkę na końcu utworu. Zespół po raz pierwszy zagrał piosenkę na żywo na ich 1972 tourne US i pozostał jako część swoich występów aż do ich 1973 amerykańskiego tourne. Został usunięty z wykazu zawartego w późniejszym czasie.

Piosenka odwija do coda składającej się z solówką gitarową, doo wop hołd gościnnie w chórkach u Johna Paula Jonesa i John Bonham. Podczas ostatniej chwili i tak piosenki, Plant mogą być cicho słychać śpiew coś w rodzaju: „Przepraszam, przepraszam, przepraszam, tak!” (Lub „Jestem tak, ja tak, tak się cieszę!”)

(link)- https://www.youtube.com/watch?v=GsKJlZi04I0

Kolorem czerwonym zaznaczam najistotniejsze fragmenty, do których poniżej się odnoszę. I tak:

Po pierwsze:Zrobiliśmy cztery wcześniej, ale teraz jesteśmy zrównoważony, a następnie udali się 1, 2, 3, 4!” To nie żaden błąd w nagrywaniu, tylko symboliczna informacja o tym, iż w istocie zespół Led Zeppelin nagrał wcześniej – ma w swoim dorobku akurat cztery płyty, zaś ta jest w pewnym sensie ich dopełnieniem – co starałem się udowodnić przy okazji dekodowania całej płyty Led Zeppelin IV – patrz kwestia związana z symbolicznym znakiem Sandy Denny (The Battle of Evermore). O następnych płytach z powodów oczywistych nie mogło być mowy.

Po drugie: Po około 1:37-1:38 i ponownie na około 1:41, telefon może być słabo słyszał szum w tle. To informacja o istotnym wydarzeniu – nie rzeczywistym (błąd w studio nagraniowym), ale o bardzo subiektywnym i symbolicznym zarazem znaczeniu, dla naszego głównego bohatera całej tej płyty. O co chodzi? Chodzi tu o jak najnormalniejsze na świecie łączenie telefoniczne – kogo z kim? O tym poniżej we wnioskach końcowych.

Po trzecie: Jest też hałas słyszałem o 01:59, który brzmi jakby ktoś wymawiając „c”, jak w „złapać”. Dzieje się ponownie na około 2:12. Jest to również zakodowana informacja. O czym? Także we wnioskach końcowych.

Po czwarte: „Jestem zachwycony, że zapisy są rejestrowane w taki sposób, że jakość hi-fi, choć jest to trudne … można usłyszeć szczegóły na jej temat, ponieważ to, co masz robić. To miało być coś, czym mógłbyś usłyszeć wszystko, co się dzieje.”

Jest to już tak wyrazisty dowód na nieprzypadkowość pomyłek członków zespołu, że było by nieroztropne z tym się nie zgodzić. Już bardziej wyrazistej podpowiedzi nie można chyba udzielić. Choć domyślam się, że są także i bardziej dosadne – ale to już inna kwestia. Ale każdy ma swój osąd i za ten osąd sam odpowiada.

Po piąte:„Dziewczyna, która zdobyła moje serce”  To zapewne (chociaż niczego nie można być pewnym – to tylko moja wysoce prawdopodobna interpretacja – ale jak w poprzednim wpisie starałem się to dowodzić wysoce prawdopodobna) informacja o tej równie symbolicznej „dziewczynie”, o której wspominałem przy okazji dekodowania szóstego utworu zespołu – D’yer Mak’er.

Wnioski końcowe zwierają się w kilku zdaniach. Te zupełnie nieprzypadkowe informacje miały swój określony cel – swojego określonego adresata. Oczywiście chodzi tu cały czas o główny temat przewodni – wiwisekcja przeżyć „brodatego mężczyzny”, ale co wyjątkowe, uzupełnione to zostało o całkiem materialny jego kontakt z osobą równie materialną. O kogo chodzi? Na to pytanie łatwo jest odpowiedzieć, ale i zarazem niezwykle trudno, a to z tego powodu, iż w tym przypadku nie chodzi już nie czas ubiegły – co można całkiem namacalnie zweryfikować, a o sprawy bieżące – przy omawianiu których wskazana jest najbardziej posunięta ostrożność.

Jadnak by nie uciec od tematu powiem tylko, że najistotniejszą informacją jest w tym przypadku – literka „C” – wymawiana w odpowiedniej artykulacji, oraz ilość jej występowania – czyli 2. Zatem chodzić tu może o miejsce zamieszkiwania, jak i ilość członków rodziny tej osoby. Czy tak jest w istocie? Nie mnie to oceniać. Ale z kontekstu wynika, że jest to wysoce prawdopodobne.

Czas ma swoje prawa, tak też i ta opowieść się kończy. Jaki będzie dalszy ciąg tej opowieści, o tym każdy z czytelników tego bloga dowie się w stosownym momencie, przy okazji omawiania – dekodowania następnego albumu zespołu Led Zeppelin. Na wstępie zamieściłem dokładną wersję utworu Ocean, na podstawie którego łatwo można zweryfikować moje „przypuszczenia”. (link)- https://www.youtube.com/watch?v=GsKJlZi04I0

 

P.S. Kolorem zielonym, w powyżej zaprezentowanym fragmencie angielskiej strony wikipedii dotyczącej zespołu Led Zeppelin, zamieszczona jest jeszcze jedna ważna – jeżeli nie najważniejsza informacja – symboliczna „errata” – o jakżeż pozytywnym wydźwięku. Ale to już inna historia, na inne wpisy.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze
Przysłowia i sentencje

Jest coś wyższego w górze, które miesza zamiary śmiertelnych (co przeszkadza zamiarom śmiertelników).
Walerian Łukasiński
----------------------
Bo chociaż wszystko się dzieje według tego logosu zawsze, zawsze ludzie tego nie pojmują.
Heraklit
---------
Człowiek zmienia się stale i wciąż odnawia w niekończącym się ciągu, który nazywamy czasem.
Człowiek będzie musiał pojąć czas
i opanować go. Albowiem czas jest nasieniem wszechświata.
Mahabharata
---------------
Gdy wszyscy wiedzą, że coś jest niemożliwe, przychodzi ktoś, kto o tym nie wie, i on to robi.
Albert Einstein
----------------

Jak ten czas leci!
Maj 2017
P W Ś C P S N
« Kwi    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
Visits
Weather condition